Als La Tribu De Dana van Manau voorbij komt zit ik in gedachten ineens in een bus. Een bus die vol zit met opgewonden HAVO 4 scholieren die op weg zijn naar Engeland. De muziek in de bus mochten we zelf kiezen en zo kwam er toentertijd blijkbaar een CDtje te voorschijn zoals degene die ik deze avond heb (een soort top 40 achtig ding ofzo). Toen La Tribu de Dana inzette begon iedereen spontaan mee te swingen. Handjes de lucht in en vooral bij het refrein (“oooh lalalaalalaalaldielalaaaaa”, niemand weet wat ze daar zingen ) ging het helemaal los. Die bus was dezelfde bus waarmee we later bij het incheck punt van de kanaaltunnel kwamen en vlak daarvoor had 1 van de docenten Sinterklaasliedjes opgezocht. Leek ‘m wel leuk om met een bus vol pubers en kinderliedjes bij de grensovergang te komen. Lachen!

Bij Scatman van Scatman John kom ik ineens bij mijn ouders thuis op de bank terecht in een huis waar ze al jaren niet meer wonen. Vroeger woonden we op de Staverdenhoek in Enschede en daar zat ik dan regelmatig op zondag samen met m’n vader en broer op de bank de Top 40 op TMF te kijken. Meestal deden we dat alleen op de avonden dat mijn moeder moest werken, want als die er was kwam het er meestal niet van. Met het bord op schoot zaten we dan van, naar ik meen, 16 tot 18 uur te kijken naar Jeroen Post die allerlei plaatjes aankondigde. Jeugdsentiment! Bij vele andere nummers komt een soortgelijke herinnering los

Maar als dan ineens tettert Mockin’ Bird Hill van Roots Syndicate uit mijn speakers. Ineens denk ik aan diezelfde TV, maar dan een reclame voor (volgens mij) Sisi waarin een mannetje in een driewielig autootje rondscheurende die heel vrolijk “Tralalalaaa Twidelididiiiii” zong. Hilarisch! Elke keer weer een feest als die reclame voorbij kwam op televisie (en dat kwam ie vaak!).

En als dan ineens I Wanna be Hippy van Technohead door mijn speakers schalt, stuiter ik de woonkamer door. Ik kom in hogere sferen en beland op de slaapkamer van mijn neef. Daar kwamen we niet zo vaak, maar als we kwamen dan draaide ie altijd zulk soort muziek daar op zijn slaapkamertje. En dan ook nog op een volume waar mijn ouders boos van zouden worden, maar zijn ouders niet. Traditionele takkeherrie. Ook wel eens leuk!

Bij Cotton Eye Joe van Rednex vind ik mezelf terug op een groot mooi grasveld ergens op het Rutbeek., samen met een paar honderd andere elf a twaalfjarigen. Hier hadden we toen ik in de hoogste klassen van de basisschool zat elk jaar sportdag. Op die dag gebeurde er altijd vanalles, behalve sporten. De legendarisch junglebaan met touwen, matten, trampolines enzo, gelegen in een mooi bos, staat nog steeds goed in mijn geheugen gegrift. Cotton Eye Joe kwam daar een keer voorbij bij de warming up. Een soort ochtendgymnastiekdansje waar we dan met z’n allen uit onze plaat gingen. Lekker gek en onbezonnen springen. Heerlijk! En we voelden ons natuurlijk gelijk de helden van de school, als achtste groepers.

En dan als laatste komt ineens de Liefde voor muziek van Raymond van het Groenewoud voorbij. Vond ik als klein Ruudje altijd een gek liedje, maar wel grappig. Werd door christelijk Nederland ook niet echt gewaardeerd geloof ik. En veel klasgenootjes van mij gingen nog al eens naar de kerk en de echte die-hards konden er dan ook niet om lachen, omdat het neergezet werd als kerkliedje. Terwijl je natuurlijk nog veel foutere liedjes had in die tijd (Denk eens aan Robert Long enzo….). Nooit begrepen hoe dat zo bekend kon zijn, maar toch hoorde je dat toen regelmatig. Althans, in mijn beleving. Nu ik het weer hoor kan ik er eigenlijk nog wel om lachen. Grappige tekst.

En zo zit je dus ineens enkele uren in de jaren 90. Van de ene herinnering naar de andere. Gaan we vaker doen!

Maar er was zoveel meer. Ik herinner me nog de mega-blubber-powerrace. Goedkope TV ten top, maar toch heerlijk om naar te kijken. Ook kan ik me nog de heerlijke chaos herinneren en dat Carlo en Irene regelmatig zelf helemaal in een kreukel lagen om hun eigen grappen. Elke week kwam er dan weer een gast voorbij en die moest maar toezien hoe alles om hem heen in een chaos eindigde. Echte toptelevisie. Het introliedje kan ik ook nog helemaal dromen: “Even niet meer spelen, even niet meer rennen… Telekids!”.

Precies toen ik in een leeftijd kwam dat Telekids niet meer stoer was kwam de soap-parodie Pittige Tijden: “Ik ben Arnie en ik wil op mijn motor rijen!” en “Ik ben Meta, ik ben eigenlijk een man” zijn zinnetjes die ik nog steeds uit mijn hoofd ken. Goede tijden, slechte tijden (waar het op gebaseerd was) kende ik nauwelijks, maar toch was het echt helemaal geweldig. Speciaal hierom heb ik ook maar eens wat afleveringen Goede Tijden, Slechte Tijden gekeken om te weten waar ‘t nou eigenlijk over ging. Ook het introliedje van Pittige Tijden ken ik nog helemaal uit m’n hoofd (“Het leven is een zure bom!”).

En als je dan even verder denkt komt er nog steeds meer boven! Ochtendgymnastiek! Dat was ook zo’n topper: “Oeh, ah, ochtendgymnastiek, oeh ah, fanatiek!”, goddelijk! En te bedenken dat dat pas in 1999 was. Toen was ik notabene al 16 (dus helemaal hip!), maar wat heb ik genoten in m’n bedje ‘s ochtends . Het zingen leek van geen kant, maar de pret was er niet minder om.

Och, och, wat was vroeger alles dan toch mooi. De hele week een beetje naar school en je verheugen op de komende zaterdag. En dan lekker vanuit bed onbezorgt tv kijken! Wat mij betreft mogen ze dat nu ook wel weer doen. Telekids moet terug! Ik zal dan zeker elke week kijken

En mijn gebeden zijn al gehoord: Komende zaterdag zijn ze voor 1 keer terug (‘s middags van 15:30 tot 17:00).

Vroeger (nou ja, 18 jaar geleden ofzo) was het helemaal hip om een vriendenboekje te hebben. Tegenwoordig zitten zowat alle kindertjes op Hyves, maar in het analoge tijdperk moest dat natuurlijk allemaal anders. Toen had iemand daar het fenomeen vriendenboekje voor uitgevonden en bij mij in de klas hoorde je er destijds niet bij als je ook geen hip vriendenboekje had. Nou, dus ik naar de winkel met de portemonnee van mama en gelijk maar een prachtexemplaar uitgezocht…. (Had toen iets minder smaak dan nu). En daar schreef dan iedereen wat in, te beginnen met mijzelf om aan te geven wie de trotse eigenaar van het boekje was. Kijk vooral ook naar mijn weelderig handschrift (Ik had erg mijn best gedaan netjes te schrijven). Hieronder een paar foto’s ervan.

Het leuke van het hele boekje is natuurlijk dat ik het ding bewaard heb. Heb hartelijk gelachen om alle antwoorden op vragen. Hieronder de leukste vragen met de leukste antwoorden, met schrijffouten en al overgenomen, komma gescheiden de antwoorden die ik achter elkaar tegenkwam als ik het boekje doorging.

Wat wil ik worden:
Dierenarts, “Ik ben je juf geworden” (die was van de lerares), kok, nog een keer dierenarts, piloot, militair, voetballer en gietaar speler, militeur, boer (?), profvoetbal (dus, nee, geen speler, maar bal!), weet ik niet, motormuis, (dan volgt iets onleesbaars), beroemd, piloot, profvoetballer (die wel dus…), stuwwadess, kraamverzorgster
 

Ik hou helemaal niet van: (dit stond na de vraag “het lekkerste eten”)
Spruitjes/bonen, andijvie en spinazie, spruitjes, spruiten, benjamin (dat was een klasgenoot :-S), andijfie, aardappelen, orlog/ruzie, poep, spruiten, vechten (zegt iemand die toch niet de liefste van de klas was…), geen, witlof, spruitjes, spruitjes en witlof, vies eten, bieten, (dan volgt nog tig keer spruitjes) en dan nog een keer rijst.
 

Het meest houd ik van:
tekenen, mijn familie en vlekkie (die was van m’n broer, en vlekkie was de hond). samen leuke dingen doen (die was van de lerares), mijn parkiet, mama en papa, fransis (een meisje uit de klas), voetbal en poes, pofetjes, , vreendjes en mijn famieli, patat, reizen, flipje (de poes), geen, mijn vamillie, herbie (die auto uit een hele foute film), vies eten (die had 1 vraag hoger moeten staan ), mijn ouders, hond en poesen, Paul (en dat is leuk, want dit vul die Francis in, die houd van iemand anders dan degene die van haar houd, toch jammer ).
 

Mijn liefste wens:
Een goed milieu (m’n broer maakte zich toen nog druk om het milieu…), gezond en gelukkig blijven, gezond blijven (dat kom ik in diverse spelvormen tegen), dat ik later bij Nederland mag voetballen, dat jij gezond mag blijven (orgineel!), dat ik altijd nog mag wensen (ook orgineel!), dat ik profvoetballer word, weet ik niet, dat ik mijn hele leven gezond mag blijven, heel oud worden, dat ik gelukkig blijf, dat ik een audi had, dat jij en ik gezond mogen blijven (lekker egocentrisch!)
 

Uiteraard stonden er nog meer vragen in over fijnste schoolvakken, leukste film en andere bagger. Dit waren wel de leukste! Ik hoop dat jullie er net zoveel lol aan hebben beleefd dan ik bij het terug lezen . Ik wil ook mijn oud klasgenoten bedanken voor zoveel creativiteit!