Wat zou jij doen?

Eigenlijk de hele afgelopen week sta ik al stil bij het feit dat morgen de vuurwerkramp in Enschede 10 jaar geleden is. Voor mij is dat wel een van de heftigste rampen die ik bewust meegemaakt heb, zeker omdat het zo dichtbij kwam. De hele week dacht ik ook al: Daar moet ik wat mee…., maar wat? Een stuk schrijven over wat ik toen die dag deed? Nee, dat had ik al gedaan…. Maar wat dan? En dan hoor je vandaag ineens rond een uurtje of 15 dat er een vliegtuig is neergestort waar zeker 61 Nederlanders aan boord waren…

Na het werk, rond kwart voor vijf, ben ik even het studenten borrelhok van onze studievereniging ingedoken. Naast het nodige geouwehoer kwam ook daar de vliegramp en de vuurwerkramp ter sprake. Ook kwam daar de vraag naar boven “Wat zou je doen ten tijde van een ramp?”. Stel je hoort een enorme knal en ziet rook op je afkomen. Wat dan? Of je ziet, vanuit je zolderraampje een vliegtuig neerstorten? Wat dan? Ik dacht altijd dat ik redelijk koel zou zijn in dit soort situaties (en dat denk ik nog steeds), maar aan de andere kant denk ik dan terug aan mijn reactie na de vuurwerkramp en die was toch wel een beetje absurd. De allereerste associatie die ik legde was: Bom! Oorlog! Waarom? Er klonken een aantal grote knallen na elkaar. Hoe lang deze gedachte geduurd heeft weet ik niet meer, maar de tweede gedachte die opkwam was: Vliegtuig neergestort? Gevolgd door de gedachte dat het wel eens een benzine depot kon zijn waarvan er tientallen bij de haven staan(daar had ik eens wat over gelezen). Nadat we met de hele straat collectief buiten hadden staan gapen naar de rookwolk die op ons af kwam(we woonden op een kilometertje of 4 a 5 afstand) ben ik naar binnen gegaan. Daar hebben we het idee opgevat om maar eens deuren en ramen te sluiten, dat las je namelijk wel eens. Vervolgens ging de radio aan en probeerden we familie te bellen. De telefoon deed het de hele verder avond niet of nauwelijks en de radio was nog vrolijk muziek aan het afspelen. Ik dacht: In welke slechte film ben ik beland?

Ik mag blij wezen dat ik toen niet zo ramptoeristerig was, want ik denk dat ik alle ellende die er toen daar gebeurde niet had willen zien. Je wilt niet allemaal compleet ontredderde mensen zien, die huilend aan komen lopen en zoeken naar hun kinderen. Je wilt ook geen mensen zien die op al een kilometer afstand worden tegengehouden door politie met de mededeling dat het niet veilig is. Mensen die hun kinderen, hond, kat, cavia, whatever nog in huis hebben zitten en daar toch echt naar toe willen. Je wilt ook geen mensen tegenkomen die helemaal onder het bloed naar je toe lopen en vragen waar het ziekenhuis is en of je ze kunt brengen. En dan natuurlijk de overweldigende stroom van politie, brandweer en ambulances (ruim 100!). Dat wil je toch helemaal niet zien?

Nou en dan is de knal geweest en aantal uren later stromen de verhalen binnen via de radio. Dat ging toen nog opvallend trager dan nu, omdat bronnen als internet en vooral social media nauwelijks aanwezig waren. Bijna niemand liep nog rond met een mobieltje en foto’s vanaf zo’n ding maken was al helemaal een no-go. Dat hebben we tegenwoordig wel, zodat we kunnen live vanaf de bank kunnen meegenieten met wat er verderop gebeurd. Leve de vooruitgang!

Nou ja, leve de vooruitgang? Wil ik eigenlijk wel foto’s en filmpjes zien van een uitelkaar geknald vliegtuig dat in duizenden stukjes over de grond verspreid ligt? Of foto’s van een arm of een been wat ergens onder vandaan komt? Of beelden van een tienjarige jongetje in een ziekenhuis waar tientallen cameraploegen omheen dreutelen en er een arts rustig een interview staat te geven ernaast? Wil je dat? Echt? En dat er dan vervolgens tijdens een borrel (nog geen 8 uur na de ramp) gepraat wordt over al die foto’s?

Nee, misschien wil ik dat wel helemaal niet…, maar ik doe het toch: Het heet social media of, algemener, internet en was dat niet datgene waar ik altijd zo enthousiast over was? Het internet is grenzenloos, niets geen mediacode die je vertelt wat je wel en niet moet doen. Iedereen doet vanalles, maakt foto’s en filmpjes en publiceert die op internet. Zou ik zelf ook doen ben ik bang… Maar jij, wat zou jij doen ten tijde van een ramp? Ga je toekijken? Helpen? Of sta je aan de grond vastgenageld? Of neem je, misschien onbewust, je mobieltje en ga aan het SMSen, foto’s maken en Twitteren? Ik ben bang dat je het niet weet, totdat je een keer zoiets meemaakt…

21ste eeuws volksvermaek

Op 2 mei 2010 is er geschiedenis geschreven in Twente. Voor het eerst sinds z’n bestaan is FC Twente landskampioen geworden en tja, dat moet gevierd worden! Een verslag in woord en (video)beeld van uw favoriete blogger:

Zondagochtend werd ik wakker rond een uurtje of 9:00 en voelde, net als de rest van Twente, een lichte spanning voor wat er komen ging die dag. Rond half elf ben ik maar eens even de stad in gelopen en was verbaasd over wat ze hadden opgetuigd in een nacht en een ochtend. Niet normaal! Er stond een joekel van een scherm klaar op het Van Heekplein en op de Oude Markt stonden 3 iets kleinere schermen. Verder stond het centrum vol met drink- en eettentjes. Ook stonden er toch zeker honderden urinoirs en chemische toiletten klaar. Hier stond wat te gebeuren, dat kon je zo zien…

Nou, en toen begon het grote wachten. Langzaamaan zag ik vanuit m’n huisje de nodige supporters richting stad lopen en ondertussen zat ik non-stop de buienradar te checken. De buien leken een beetje te wijken voor Enschede, terwijl Amsterdam de volle laag kreeg. Ik zag dat maar gelijk als voorteken… De parkeerplaats voor de deur bleef opvallend leeg dus ik vermoede dat mensen inderdaad het “kom niet met de auto” advies hadden opgevolgd. Via Twitter bekeek ik hoe de oude markt en het van Heekplein erbij stonden. Heerlijk he, zo’n digitale wereld?

Rond 13:30, een uur voor de wedstrijd, had ik maar eens gemeend ook naar buiten te moeten te gaan. Op weg naar de oude markt kwam ik al het nodige volk tegen en een eindje voor de oude markt stonden mensen vlaggetjes uit te delen. Eenmaal op de oude markt gekomen zag ik dat het aardig vol was. Aan de achterkant bij Van Der Poel en bijvoorbeeld bij de Jacobuskerk kon je nog een beetje fatsoenlijk staan, maar midden op het plein stond het proppie vol. De sfeer zat er goed in, heb even gezellig meegeblerht met de nodige voetballiedjes en rondgekeken of ik bekenden zag. Uiteindelijk 1 bekende gezien, maar verder niet.

Daarna maar eens een poging te bellen met een vriend waarmee ik had afgesproken dat ik wel zou bellen als ik niemand kon vinden. En tja, dat lukte dus niet erg. Die hele oude markt stond natuurlijk vol met internettende, smsende en bellende mensen. Het netwerk was compleet overbelast. Dus dacht ik, ik loop richting van Heekplein, omdat ik gehoord had dat ie daar zou zijn en toen zag ik dat iedereen die de Oude Markt op wilde werd tegengehouden door de sterke arm en dat je, als je er eenmaal af was, er niet meer op kwam. Maar ja, na een halfuur proberen te bellen kwam ik er toch doorheen en hoorde ik dat ik hen op het Van Heekplein kon vinden en ook nog waar zo ongeveer.

Nou, toen dus maar van de Oude Markt afgegaan op weg naar het Van Heekplein. De wedstrijd was nog niet eens begonnen, maar ook daar hingen ze er al met de benen uit. Met een beetje beleid en her en der een ferme schouderduw kwam ik uiteindelijk waar ik wilde zijn en trof daar inderdaad die vriend van me (met aanhang). Nou, daar stonden we dan, als non-voetbal-kenners te schreeuwen en te krijsen voor “ons cluppie”. Nog nooit zo’n feest meegemaakt. De eerste grote ontlading kwam toen er een rode kaart viel bij NAC Breda, het dak ging er toen al bijna af. Nog geen minuutje later viel dan ook het eerste doelpunt en het plein was compleet buiten zinnen. Springen, schreeuwen, janken of met je beschonken kop iets schreeuwen als “Helemaal niets in Amsterdam”. Alles kon! Complete gekte. Ondertussen was het weer ook nog redelijk, klein beetje miezerregen.

Nou, en toen begon te tweede helft. En gelijk met die tweede helft brak ook de hemel open, want er kwam een enorme bak water naar beneden. Maar ja, we laten ons cluppie natuurlijk niet niet in de steek en dus bleef iedereen gewoon staan. Wel humor was het idiote geschreeuw zodra iemand het in z’n hoofd haalde een paraplu open te klappen, want dan kon de rest die daarachter stond weinig meer zien. De sfeer was echt geweldig… Er werd lachend gereageerd op de schreeuwende paraplugast en ook hijzelf kon er later wel hartelijk om lachen… Nou en toen de 2-0, ongeveer 20 minuutjes voor het einde. Dit kon niet meer misgaan toch? En inderdaad, het ging niet meer mis! Rond 16:15 ontplofde het plein toen het eindsignaal kwam. En niet alleen het van Heekplein, ook de Oude Markt en de rest van het centrum. Sterker nog, heel Enschede ontplofde en ook de rest van Twente. Een complete gekte brak los! De media smulden ervan en zaten er bovenop. Kijk die nuchtere Twentenaren eens, helemaal losgeslagen!

Maar de gekte ging door, net als de regen. ‘s avonds rond een uurtje of zeven ben ik nog even de stad ingelopen. Het was 1 grote modderpoel, een combinatie van bier, bekertjes, karton, papieren, confetti en weet ik ‘t wat allemaal. en daarop stonden mensen nog steeds te feesten. Knetterharde muziek erbij en toch nog redelijk wat volk dat behoorlijk uit z’n plaat ging op een of andere foute hardcore boenk-boenk plaat.

En dan dacht je, van nou, dit is het, het ultieme kampioensgevoel, compleet uit je plaat op de markt, beschonken van de fiets af rollen, dat soort dingen. Maar nee, dat is Twente nog niet gek genoeg. Toen ik rond een uur of acht weer thuis op de bank zat kwamen de eerste berichten over een overvolle A1 en A35 binnen. Duizenden supporters stonden op de rijbaan met vuurwerk, vlaggen en weet ik ‘t wat allemaal. Helemaal uitzinnig van vreugde hun cluppie op te wachten. Spelers reden het laatste stuk in een open bus over de snelweg. Stapten af en toe uit en renden langs de toegestroomde fans (en dat allemaal op de snelweg). De bruggen bij Markelo en Enter stonden vol met een rode mensenmassa. Helemaal losgeslagen, wat een feest!

Goed en toen aan het einde van de avond kwamen de statistieken: 40.000 man op de been geweest in Enschede, kleine 20 aanhoudingen en een paar verwondinkjes. Zo kan het dus ook, volksfeest in Twente. Het was een mooie dag….

Kampioensdag – De foto's

De voorbereidingen

De wedstrijd en het (in het water gevallen) feest

De day after, de balkonscene

Fotoreportage's koninginnedag 2010

Zo, het zit er weer op, koninginnenacht en koninginnedag 2010. Hieronder een drietal fotosets: Koninginnenacht, koninginnedag en wat foto’s van skatertjes en judookaatjes op het stationsplein op koninginnedag.

Koninginnenacht
Gisteren zowaar nog bij het feestgedruis beland op de Oude Markt en het van Heek plein. het Van Heekplein was natuurlijk weer traditionele boenkboenk muziek en de oude markt had een of ander cover/feestbandje er staan. Kortom, dikke pret! Het weer was natuurlijk fantastisch en dat was dan ook wel te zien aan de hoeveelheid mensen die op de been waren…, ze hingen er met de benen uit!

Koninginnedag
Nou en toen een dag later was het koninginnedag, nadat ik ‘s ochtends heel burgerlijk een deel van het bezoek van de koninginnedag aan Zeeland had bekeken ben ik rond een uurtje of 12 maar eens de stad ingetrokken. Het was toen nog betrekkelijk rustig, vele foto’s gemaakt. Ik heb de mooiste hieronder staan

Sportplein
Het stationsplein was ingericht als sportplein: Klimwandje, skatertjes en judokaatjes waren druk bezig. Vooral het fotograferen van de skaters was wel een mooie oefening en levert al gauw spectaculaire foto’s op (niet allemaal even goed gelukt).

Leve de vooruitgang

Ken je dat? Je zit net, na een dag noeste arbeid, rustig op de bank, klaar om tv te kijken of iets anders leuks te doen en dan ineens heb je het! Je snapt ineens precies wat je al die tijd wilde zeggen en hebt ook ineens de juiste woorden ervoor gevonden. Zo’n moment had ik net… Ik voelde dat er een goede blogpost in zat waarin ik jullie wilde vertellen wat ik altijd al wist, dus dat gaan we maar eens doen:
 

Nieuwe technieken
In 1927 was er een 14 jarige jongen in Amerika met een geweldig idee, hij bedacht iets wat wij zullen kennen als de beeldbuis en wat een revolutie betekende in de wereldgeschiedenis. Een kleine 25 jaar later (2 oktober 1951) was de eerste televisie uitzending in Nederland en begon de revolutie pas echt. Zoals bij zoveel dingen was er de nodige weerstand, zaten we er eigenlijk wel op te wachten? Krijg je straks van die mensen de hele dag tv zitten te kijken, moet je dat willen? Gelukkig waren er mensen die dat toch zeker wel wilden en die ook geloofden in het goede van de televisie. Zij zagen dat de televisie meer was dan een dom stukje entertainment dat louter voor de lol was uitgevonden.

Toen, een tijdje later, in 1966 kwam de Science fiction serie Star Trek op de Amerikaanse televisie. Het werd enorm goed bekeken en iedereen vond het toch allemaal zo goed bedacht. Hoe verzin je het? Een ruimteschip dat verre reizen maakt, andere culturen ontmoet en allerlei vage snufjes aan boord heeft…
Nog geen 3 jaar later zette Neil Armstrong zijn eerste stappen op de maan.

En owh ja, wat waren dat toch allemaal voor een rare dingen daar aan boord van dat ruimteschip? Kon je met elkaar praten door kleine apparaatjes die je op je borst droeg. Als je dan een knopje indrukte en een naam noemde kon je praten met diegene. En dan liep ook nog de voltallige crew en hun familie daarmee rond. Dat wil je toch helemaal niet?
Ook hadden ze rare panelen waar ze een beetje met hun handen overheen bewogen en die dan allerlei vreemde geluiden maakte en bijzondere dingen deden.
En, helemaal belachelijk natuurlijk, was dat er als er iemand voor de deur stond de deur precies wist wie dat was en of ie toegang had tot die ruimte. Zo kon alleen de captain zijn eigen kamer in en moest de rest wachten voor de deur totdat hij vertelde dat de deur open mocht. Krankzinnig natuurlijk….

Of toch niet? Was dat eerste ding niet gewoon wat wij nu een mobieltje noemen, dat tweede wat wij nu een touchscreen noemen en dat derde zit er binnen nu en afzienbare tijd ook wel aan te komen. Dus het was eigenlijk helemaal niet zo gek bedacht, je moet er alleen maar op zien te komen…

Wat wil ik hier nou mee zeggen? Eigenlijk een paar dingen, die ik kan samenvatten in de volgende zin: Sta open voor nieuwe technieken, kraak ze niet af, maar kijk ernaar, verwonder je erover en wie weet is het wat, misschien niet nu direct, maar later wel.
 

Het nut van nieuwe technieken
Ik ben een zogenoemde early adaptor. Ik wil alles weten, allerlei nieuwe speeltjes net iets eerder hebben dan de rest en ben erg van de “gadgets”. Regelmatig krijg ik van mensen de vraag: “Ja, maar wat moet je er nou mee?” of “Ach jee, Heb je die Ruud weer met een of andere trend”.

In 1948 bedacht iemand de Polaroid camera, dat was een hele vernieuwing in de fotografie wereld, want je kon vrijwel direct de foto die je gemaakt had terugzien op een papiertje dat eruit kwam. En nee, dat was niet geweldig, echte afdrukken waren veel mooier en soms kwam er uberhaupt geen mooi papiertje, maar een verschrompeld stukje wat een ooit een papiertje moet zijn geweest., Maar het was toch een nieuw idee dat enorm is aangeslagen bij mensen. En waarom eigenlijk?

Een ander voorbeeld is natuurlijk de typemachine. Lang geleden zijn deze dingen al bedacht en voor toen was het een ware uitkomst. Je hoefde niet meer met je lelijke handschrift een brief te schrijven, maar deed dat gewoon op dat apparaat. Een stuk makkelijker…

Wat later zijn zowel de typemachine als de polaroid camera eigenlijk helemaal verdwenen en ingehaald door de nieuwere techniek: De digitale camera en de computer, die het allemaal nog veel makkelijker maakten.

En ik denk dat ik bij dat laatste zinnetje de kern van dit betoog raak: Een technische vooruitgang word pas geaccepteerd door het publiek als deze een bepaalde actie of taak vereenvoudigd. Allerlei nieuwe producten zullen dus niet slagen omdat de techniek zo leuk is, maar omdat het daadwerkelijk het leven van mensen een stukje leuker of makkelijker maakt. En natuurlijk stuit je vaak op weerstand (“Ik doe het al 10 jaar zo, waarom moet het nu anders?”), maar toch is dit vaak de kern van de zaak.
 

De kern van ‘t verhaal
Goed en nu komen we dan ook eindelijk terecht bij het punt waarom ik dit stuk schrijf. Ik heb al diverse mensen moeten uitleggen wat ik toch zie in die Apple iPad. Het ding is technisch niet erg spannend, geen snelle processor, hoge resolutie of andere technische poespas. Ook heb ik diverse keren moeten horen dat ik toch al beschik over een iPad nano (mijn iPhone) en dat men toch niet snapt wat ik met het ding moet. De oplettende lezer snapt na mijn bovenstaande verhaal al heel wat meer over mijn standpunten, maar voor de wat minder oplettende lezer, of de oprecht geintresseerde lezer, zal ik het toch nog even toelichten:

Al sinds de invoering van de computer is eigenlijk het idee een beetje hetzelfde: Je hebt een muisje, toetsenbordje en schermpje voor je neus staan waarmee je je werk doet of je kostelijk vermaakt met een spelletje. Bij de laptops hebben ze het muisje dan vervangen door een touchpad of iets dergelijks, maar dat is het dan allemaal ook wel.

Is dat makkelijk? Och… Als je mensen dat nu vraagt zullen ze zeggen dat dat heel handig is en dat ze niet meer anders willen. Net als dat ze vroeger zeiden dat de typemachine en de polaroid camera enorm handige apparaten waren. Beter kon toch echt niet…., nou, blijkbaar toch wel….

Waarom denken wij dan dat die muis, toetsenbord en schermpje “het” is? Zijn we zo kortzichtig geraakt dat we niet verder denken dan dat? De iPad kan inderdaad precies hetzelfde als een computer (misschien wel minder), maar bied dat op een totaal vernieuwende manier aan. Een touchscreen waarop je alles met je vingertjes kunt doen, een userinterface waar je u tegen zegt (het handelsmerk van Apple) en dat alles in een klein, compact, handzaam apparaatje waar je zo lekker mee op de bank duikt. Geweldig toch?

Oh ja, en nog zo’n punt om mij ervan te overtuigen dat het allemaal niet zo spannend is: “Ja, dat was er toch al lang, er zijn zoveel tablet pc’s”. Klopt! Alleen welke denkfout maken ze daar? Ze denken dat je er bent als je een normale laptop uitrust met een mooi extra stukje techniek, een touchscreen. Dat is natuurlijk onzin, want je moet natuurlijk ook wel even goed nadenken over het gebruiksgemak. Zo zie je nu bijvoorbeeld ook mensen die de iPad al hebben klagen over het gebruiksgemak van sommige applicaties. Laat dat nou net de applicaties zijn die ontwikkelaar speciaal voor de iPhone gemaakt hebben en die je dan gewoon vergroot op je iPad kunt laten zien. Tja, daar heb je dus inderdaad weinig aan, want dat geeft je niet de gebruikerservaring zoals die voor de iPad bedoeld is.

En nu? Is dat het dan? Nee! Het begint pas. Nu is de bal aan de creatieve geesten die allerlei leuke toepassingen verzinnen voor het apparaat. Het wordt een revolutie op het gebied van gaming, maar ook op het gebied van boeken en tijdschriften. Het kon wel eens het einde van de normale, papieren krant, inluiden. Jullie willen er misschien nog niet aan, maar ik wel. Ik geloof heilig in het apparaat!
 

Conclusie
Ik wil verder niet arrogant lijken ofzo, maar ik denk dat dit een van de betere blogposts is van de laatste tijd, al is het alleen al om het feit dat ik eindelijk eens goed onder woorden heb weten te brengen waarom ik zo’n enorme fan ben van de iPad (en ook wel van andere nieuwe dingen). Ik wil eigenlijk een ieder die dit leest oproepen om wat verder te kijken dan de techniek alleen en ook wat verder dan het hier en nu. De toekomst, daar gebeurd het allemaal! Twintig jaar geleden was de PC nog niet ingeburgerd, zaten we voor dikke beeldbuis TV’s en was gaming nog niet veel meer dan de speelhal of bordspelletjes. En waar staan we nu? En waar zouden we over nog eens 20 jaar staan?

Laat je inspireren, door mensen of door creaties van mensen zoals de iPad, Star Trek en misschien ook wel de Polaroid camera.

Heb ik ongelijk? Voel jij de behoefte om mij daarvan te overtuigen of anderzijds te reageren? Doen!

Apple event: Aankondiging iPhone OS 4.0

Vanavond was het weer zover! Een keynote van Apple, dit keer over het nieuwe iPhone OS 4.0. Het laatste nieuws is dat het komt in de zomer voor de 3G, 3GS en nieuwste generatie iPod touch. De 3G zal niet alle features krijgen, omdat dat gewoon hardmatig niet lukt. Hieronder een overzicht van de keynote (live getypt tijdens de keynote )

Intro

• Steve begint met statistieken over de iPad. 450.000 iPads verkocht in de eerste week! 3,5 miljoen iPad apps gedownload en 600.000 boeken, waarvan 250.000 in de afgelopen 24 uur!

  

• “Let’s go to the iPhone” roept steve. Ja, laten we dat doen!

iPhone OS

• iPhone OS 4 komt deze zomer! Preview release nu al beschikbaar voor geregistreerde ontwikkelaars (99 dollar per jaar)
• 100 nieuwe features! Kleine en grote
• Let’s start with the biggest: Multitasking Hoe werkt dat? Je drukt 2 keer op het homescreen, een menu popt up en daar kun je draaiende applicaties vinden.
  
  

• Nieuwe services voor multitasking:
  • Background Audio, om bijvoorbeeld muziek te luisteren in de background.
  • Voice over IP. Bijvoorbeeld Skype calls binnen zien komen. Zelfs als ie gelockt is!
  • Background location! GPSen dus op de achtergrond, dat bied ook wel mogelijkheden, zoals navigatie in de background
    
    In 2 soorten: GPS, dat vrij veel batterij vreet of lokatiebepaling via telefoonmasten, als je van mast wisselt krijgt je telefoon een update.

  • Er zijn inmiddels 10 miljard pushberichten verstuurd. Dit blijft hetzelfde als voorheen, maar er komen ook Local Notification, die buiten de servers van Apple omlopen.
  • Task completion, als je bijvoorbeeld foto’s upload kan dit doorgaan in de achtergrond
  • Fast app switching, de state van een app wordt opgeslagen op het moment dat je van taak wisselt.
• Folders, om je apps in te delen! Geweldig! 1 icon waarin vele apps verstopt zitten. Die klapt uit als je erop klikt en dan krijg je een popup met daarin de apps. Heerlijk simpel, maar wel geweldig!
• Twee verschillende images, 1 voor het homescreen en 1 voor het lockscreen
• Mail app aangepast voor meerdere exchange accounts. Met 1 unified inbox, waar alles inzit. Ook threaded mail
• Attachments openen met externe apps, ja dat kan natuurlijk met dat multitasken. Heerlijk!
  

• iBooks naar de iPhone, weinig spannends lijkt me
  

• Enterprise features, voor bijvoorbeeld security, mailbox ge-encrypt
• Game center: Preview voor games. Er zijn al 50.000 games voor de iPhone, gamecenter verzameld die. iPhone en iPad worden echt gaming platformen. Social gaming, dus highscores opslaan, vrienden uitnodigen, etc. Wauw!!
• iAd, advertenties op de iPhone (worden we daar blij van?). Standaards ads zijn niet geweldig volgens Steve. Ze hebben wat beters.
  

• iAds wel volledig in HTML 5! Interactieve advertenties, beter dan dat suffe gedoe.
• Wake on wireless, ik kan er niet direct een toepassing bij verzinnen, maar er is vast over nagedacht
• Homescreen wallpaper, Tja, leuk….
• Bluetooth keyboard support, ook leuk, maar voor de betere typwerk is de iMac of straks de iPad meer geschikt.
• Vele nieuwe API’s voor ontwikkelaars. Onderandere om multitasking in te bouwen.

Ter afsluiting
Tja, hoera! multitasking! Dan kun je bijvoorbeeld internetradio luisteren op de achtergrond. Mooi! Verder ook een erg mooi feestje. Het bied gelijk weer meer perspectieven voor de iPad. Leuk, leuk! Alleen het multitasken gaat op de 3G niet werken, logisch, want dat kan dat ding waarschijnlijk niet. M’n iPhone is toch aan vervanging toe.

Apple licht in de Q&A nog toe om zeker niet de ambitie te hebben om een grote Ad-seller te worden. Verder wordt er even gezegd dat Google AdMob had gekocht, net voor Apple. Daarnaast melden ze dat ze zeker niet naar unsigned apps toewillen. Ze noemen de Android store voor unsigned apps een porno-place.

Into the wild

Daar zit je dan, om kwart over elf ‘s avonds achter je toetsenbord… 5 minuten geleden was de film “Into the wild” afgelopen, die had ik om kwart voor negen maar eens aangezet. Hij stond al een tijdje op m’n todo-lijstje, maar het was er nooit van gekomen….

Ik ben ook niet zo heel erg van de films, veel films trekken mij niet en ik heb soms moeite om anderhalf uur geboeid te gaan zitten kijken. Bij Into The Wild was dat anders. Om 20:45 ging ie aan en om 23:15 was de eindtune afgelopen en sprong ineens m’n Apple TV menu er weer voor. Ietwat gedesillusioneerd keek ik op? Wat? Al 23:15? Zelden heeft een film me zo meegesleept… Op het moment dat ik dit typ zit ik nog een beetje half/half met m’n gedachten in de film.

In to the wild gaat over Chris. Chris is afgestudeerd, heeft de potentie om heel wat te bereiken in het leven, maar doet dat niet. Pa en ma pushen Chris enorm om maar carriere te maken en geld te verdienen. Chris gelooft niet in carriere en geld. Chris gelooft in de natuur, de wereld om hem heen. Uiteindelijk loopt hij weg, hij wil naar Alaska…. Om te beginnen begint hij een nieuw leven. Hij noemt zichzelf vanaf dan ook Alexander Supertramp en begint z’n reis.

De film is geweldig mooi. Prachtige beelden en vooral ook goeie muziek. Je leeft helemaal mee met Chris en ik heb bijna tot tranen geroerd zitten kijken. Hoe hij bevriend raakt met een stel hippies, hoe hij een koe slacht (om op te gaan eten) om er vervolgens achter te komen dat het beest binnen een paar uur helemaal vol met maden zit. Af en toe komt er een voice over van zijn zus voorbij die verteld hoe erg ze hem mist en dat zelfs zijn ouders, die in scheiding lagen, tegenwoordig weer dichter bij elkaar zijn gekomen. Ze hopen dat ie terug komt. Erg aangrijpend allemaal.

Aan het eind van de film gaat Chris dood. Hij verhongerd en streft in “zijn” bus, into the wild. Tja en dan komt die eindtune… Prachtige muziek erbij en een stukje tekst over Chris en dat het een waargebeurd verhaal was… Ergens wist ik dat al wel, maar als je dat na alles gezien te hebben ineens leest grijpt het toch wat meer aan. Tja, en dan kruip je achter je toetsenbord en typ je een wat melancholische blog in elkaar. Het moest gewoon even… Even een verhaaltje van me afschrijven hierover…

Ik ga nog even een biertje drinken en de muziek van Into The Wild downloaden. (De website is overigens ook een aanrader). Ook geef ik de kat nog een extra knuffel en dan ga ik slapen, heerlijk dromend over alles en niets, om morgen weer vrolijk wakker te worden en gewoon m’n dagelijkse ding te doen. Tot morgen!

Brief aan het verleden: Ruud schrijft Ruud

Gisteren kwam in een TV programma de vraag voorbij wat je jezelf zou schrijven als je een brief naar het verleden kon schrijven. Ik ga mezelf een brief schrijven, precies 10 jaar geleden. Ik was toen 17 en was net bezig met m’n tentamens. Als je de brief goed leest kun je hem ook zien als een brief aan alle 17 jarigen van nu.

7 maart 2000.

Groeten Ruud

De sleur doorbreken, 10 tips!

Ken je dat? Moet je weer een dag werken…. Saai!, wat zeg ik… Enorm saai en slaapverwekkend, weer dat duffe kantoor. Dan kom je thuis, plof je op de bank en doe je helemaal niets. Dat gevoel mag ik ook wel eens ervaren, de kunst is dan dat zo snel mogelijk te doorbreken, zodat het leven weer leuk wordt. Maar hoe? Nou, bijvoorbeeld zo:

Tip 1: Verbreek de sleur
Vervelend he, elke zaterdag weer hetzelfde liedje: Boodschappen, huishouden, etc. De kunst is om ook eens wat anders te doen: Bezoek eens dat ene museum waar je altijd al heen wilde, of ga eens een paar andere winkels af dan je normaal altijd doet. Ga eens een eind wandelen of fietsen(onderweg natuurlijk wel even een cafeetje ofzo aandoen). Het werkt voor mij echt heerlijk om eens een uur of 3 te gaan wandelen. Zelfs als het weer niet helemaal optimaal is.

Tip 2: Laat je niet tegenhouden door “wat de buurt er wel niet van vind”
Het moest maar eens afgelopen zijn met dat sociaal correcte gedoe. Vind jij het heerlijk om huppelend als een klein kind door de straat te gaan? Doen! Echt waar, dat is een heerlijk gevoel. Heerlijk sociaal incorrect doen is echt super!

Tip 3: Wees impulsief
Probeer niet elke seconde van je leven te plannen. Zelf ben ik altijd nogal een planfiguur geweest. Alles moest van te voren vast staan. Tegenwoordig reserveer ik de weekenden voor van die dingen die niet vaststaan. Ik sta op en bedenk dan wat ik eens ga doen. Er zijn maar 2 vaste elementen: Huishouden en boodschappen. Deze doe ik meestal als eerste en daarna ga ik doen waar ik zin in heb.

Tip 4: Doe eens niets
Weet je hoe lekker het is om een halfuur gewoon echt helemaal niets te doen? Zet een muziekje aan (bij voorkeur iets New Age achtigs), plof achterover in een stoel en doe niets. Gewoon echt helemaal niets! Beetje rondkijken hoe mooi je woonkamer wel niet is. Beetje opgaan in de muziek, oogjes dicht en proberen nergens aan te denken. Alle gedachten die toch per ongeluk opkomen gelijk wegsturen… Wij westerlingen moeten de hele dag vanalles en nemen nooit tijd voor dit soort dingen, terwijl het zo heerlijk is! (Waarom denk je dat het aantal stressgevallen en burnouts bij Chinezen en japanners een stuk minder is? Niet omdat ze minder hard werken… )

Tip 5: Bedenk wat je altijd al wilde en probeer dat te verwezenlijken
Zelf heb ik wel een aantal “plannen voor het leven”. Van die dingen die ik wil bereiken in het leven. Grote dromen vaak…., maar ik heb ze al in ieder geval al een beetje op een rijtje staan en dat is het begin. Je kunt pas beginnen je dromen te verwezenlijk als je weet wat je dromen zijn… Ik ben er mee bezig… Waarom denk je dat ik in het onderwijs werk? Niet om rijk te worden in ieder geval.

Tip 6: Luister muziek
Muziek is heerlijk! Voor elke stemming is er wel een liedje. Durf ook eens iets anders te luisteren dan je standaard lijstje MP3-tjes. En laat je vooral niet tegen houden door “wat de rest ervan vind”. Ga jij helemaal uit je plaat bij Nick en Simon? Heerlijk toch! Ik kan persoonlijk op zijn tijd enorm genieten van de meest foute Nederlandse muziek of andere foute muziek. Maar, als ik ervoor in de stemming ben kan klassiek of New Age achtige dingen ook prima.

Tip 7: Geniet van de kleine dingen
Leer eens genieten van alle kleine dingen om je heen. Ik kan de laatste tijd enorm genieten van kleine dingen. Afgelopen week werd ik wakker en hoorde ik vogeltjes fluiten, mijn hele dag was in 1 keer goed! Zo vaak hoor ik hier geen vogeltjes en als je ze dan hoort is het extra feest. Ook een goed televisieprogramma kan mij enorm blij maken.

Tip 8: Stap eens een dagje uit de sleur
Ik heb het nog steeds niet gedaan, maar ik heb een hele tijd geleden al eens het idee opgevat om 24 uur lang te leven zonder computer, telefoon, televisie, Twitter, whatever. Ook de klok zal eraan moeten geloven en ik ga dan gewoon 24 uur zitten genieten van kleine dingen. Ik stel 1 of andere wekker in die mij verteld dat de 24 uur om zijn en dat is alles. Het handigst is te beginnen om 12 uur ‘s middags en dan gewoon lekker je gang te gaan…, lijkt me nog steeds heerlijk!

Tip 9: Zie de humor om je heen
Als je het een beetje wilt en kunt zien kun je overal om lachen… Sommige mensen moeten er een middeltje voor innemen, maar dat is niet altijd even handig. Ik kan als ik in de stemming ben om alles lachen en deel dit dan ook graag met bijvoorbeeld mijn volgers op Twitter. Probeer ergernissen om te zetten in humor. Lach erom, dat maakt het zoveel lekkerder!

Tip 10: Deel je leven
Dit klinkt heel erg als “neem een vriendin”, maar zo is het zeker niet bedoeld. Ik ben zelf ook nog alleen en er nog niet erg rouwig om. Ik kan lekker doen wat ik wil! Wat ik hier vooral bedoel is dat je je leven zowel mondeling als schriftelijk deelt met anderen. Mijn weblog is een leuke uitlaapklep en vooral Twitter is daarvoor ideaal. Iedereen roept altijd dat zijn leven niet spannend is, maar dat hoeft ook helemaal niet. Ik heb ook de helft van de tijd niets te melden, maar er zijn inmiddels 220 mensen die die onzin van mij blijkbaar leuk vinden. En het leukste is dat ik dat dan ook weer leuk vind. Een win-win situatie. Bovendien is het een mooie gelegenheid om eens anderen te leren kennen.

Waarom Twitter jij (niet)?

Vandaag heb ik een uitgebreide discussie gevoerd aan de koffietafel op mijn werk. Het onderwerp was Twitter. We waren met een man of 6, waarvan er 3 Twitter toch allemaal maar onzin vonden, twee waren nog zoekende en ik stond er als enige fervent Twitteraar. Alle vooroordelen vlogen over tafel: “Ach, het is weer zo’n jongerentrend”, “ik zit er echt niet op te wachten om te lezen wanneer jij op de wc zit” en “heb jij daar tijd voor ja?”. De Twitteraars onder ons kennen ze vast.

Maar ja, hoe leg je nou niet Twitteraars uit waarom je twittert en waarom het helemaal geweldig is? Ik bedoel, ik ben er heilig van overtuigd, maar hoe breng je dat aan de man? Ik heb uiteraard wel wat redenen hiervoor, maar die laat ik even achterwege omdat ik juist benieuwd ben wat JULLIE vinden.

Ik ben op zoek naar allerlei redenen om te twitteren (anekdotes en verhaaltjes over belevenissen zijn ook welkom). Post ze hieronder! Ook reacties waarom je absoluut niet Twittert ben ik in geintresseerd.

Ik wil ze graag gebruiken in een college (over een tijdje ook als screencast te bewonderen op mijn site) dat ik ga geven, dus help mee en reageer hieronder