Jippie, we zijn vrij!

Het is 4 Mei. De dag dat we de doden herdenken die in de 2e wereldoorlog zijn gevallen en alle oorlogen daarna. Op 5 mei vieren we de vrijheid door met z’n allen bijelkaar op grote bevrijdingsfestivals te gaan staan. Maar ja, 4 Mei is ook de dag waarop vorig jaar pijnlijk duidelijk werd hoe vrij we ons wel niet voelen . En ja, dat was ironisch. Duizenden mensen renden in blinde paniek over de dam nadat 1 idioot wat had staan schreeuwen. Als je de beelden bekijkt ziet het er wat surrealistisch uit. We zijn met z’n allen zo bang geworden dat 1 schreeuwlelijk al een menigte van duizenden mensen in blinde paniek kan laten rondrennen. En maar roepen hoe lekker vrij we ons voelen!

Die vrijheid klinkt mooi. We doen met z’n allen ook de hele dag net alsof we heel vrij zijn. Ondertussen zitten we wel met z’n allen vast een soort keurslijf waar ik de vorige keer al over schreef. Onderdeel daarvan is dat je regelmatig geacht wordt even stil te staan bij de vrijheid die je wel niet hebt. Maar wat is vrijheid? We zijn inmiddels met z’n allen lekker doorgeslagen in angst, paniek en allerlei ander onheil. Zouden we ons niet vrijer voelen in een wereld zonder krant, tv, radio en internet? Het onheil komt zo je woonkamer binnen als je een van deze media aanslingerd… En ja, dat noemen we ook vrijheid: Persvrijheid. Mooi he?

Maandagochtend 2 Mei werd Nederland wakker met heugelijke nieuws dat de amerikanen Osama Bin Laden gedood zouden hebben. Omdat iedereen weet dat Amerikanen altijd goudeerlijk zijn over dit soort dingen, geloven we dit met z’n allen gelijk en begint het hele mediacircus. Het nieuws “Osama is dood” ontaarde al gauw in allerlei discussies: Hadden ze hem niet beter kunnen arresteren? Waarom hebben ze z’n lijk gelijk in zee gekieperd? En meer van dat soort vragen waar we toch nooit antwoord op krijgen. Ook roepen we met z’n allen om het hardst om de foto’s. We willen wel graag een bloederige Osama zien die door z’n hoofd is geschoten. daar smullen we van! Lekker genietend van onze vrijheid kijken naar een dooie. Heerlijk!

En is de wereld er nou zoveel mee opgeschoten? De Amerikanen roepen van wel. Ze moeten natuurlijk ook wel, ze kunnen nu moeilijk roepen dat ‘t niets geholpen heeft. Hebben we minder terrorisme vanaf nu? Is iedereen ineens een stuk liever voor elkaar nu hij dood is? Ik geloof er niet in. Osama Bin Laden is echter het “gezicht” geworden van het terrorisme en daarom lijkt het ook zo’n enorme verbetering van de wereld nu ie dood is. Ik moet het nog zien… Sterker nog, ik geloof er niet in. Maar het is weer een mooi “event” om de komende weken, maanden, jaren diverse keren terug te laten keren. Menig talkshow zal het nog over Osama hebben en uiteraard moet ook iedereen er wat van vinden. Tot aan foute Nederlandse B-artiesten aan toe.

Het begon al toen het nieuws nog niet eens tot iedereen doorgedrongen was. De BBC meldde al snel dat het verstandig was om de komende tijd drukke plaatsen te mijden, want we konden eigenlijk wel wachten op vergeldingsacties. We kunnen dus beter met z’n allen thuis blijven zitten met de deur op slot. Dezelfde dag was er in Nederland nog ergens een bommelding. Ik weet al niet eens meer waar… Ik word er imuun voor: Alsof Al-Quada zich gaat wraken op de boerenmarkt in Schubbekutteveen…

Nou en vanavond staan er weer duizenden mensen op de dam in Amsterdam. De beveiliging was nog nooit zo enorm: We stellen alles in het werk om damschreeuwers en ander gespuis buiten de deur te houden en weer wordt ook dit uitgebreid uitgemeten in de media. Ik las voor Osama-dag al hoe streng de boel toch wel niet beveiligd zou zijn. overigens net als tijdens koninginnedag, nog zo’n geweldige uiting van onze vrijheid. We laten de koningin door een compleet van de buitenwereld afgesloten dorp lopen en doen net of we het allemaal heel gezellig hebben. Hou toch op!

Er zullen de komende jaren ongetwijfeld nog de meest verschrikkelijke dingen gebeuren. Ontploffingen, moord en doodslag, oorlogen, alles! Je krijgt het allemaal volautomatisch over je heen gestort, of je nou wilt of niet. De kunst is het leren te filteren van het leuke nieuws. Maar dat is nogal een uitdaging. Dus het devies luid: Wen er maar aan…

En oh ja, geniet morgen lekker van je vrijheid!

Disclaimer: Nee, ik heb niets tegen dodenherdenking en bevrijdingsdag. Maar sta dan ook eens stil bij de vraag hoe vrij we eigenlijk echt zijn?