De treurnis van carnaval
Ik heb nooit helemaal de diepere gedachte van carnaval begrepen, maar ik dacht altijd dat het de bedoeling was dat je er blij van zou moeten worden. Nou, als je de optocht in Enschede zo bekeek wordt je dat niet bepaald. Onderstaand verhaal beschrijft de treurnis van carnaval in Enschede, met een hele dikke vette knipoog, dat dan weer wel.
Van verre hoorde ik hem al aankomen, de carnavalsoptocht in Enschede. Zoals jullie ongetwijfeld weten maakt zo’n carnavalsoptocht een enorme herrie en dus hoor je ‘m dus inderdaad al als ie zich nog aan de andere kant van de stad bevind. Na de enorme reclamecaravaan komt voorop in Enschede altijd de prinsengarde met het kanon. Dat ding maakt een gigantische klereherrie en heeft al menig kind aan het janken gekregen. Zo ook mij diverse keren vroeger en vandaag ook weer alle kinderen langs de kant… Ik heb er zelf nog nachtmerries van. Waarschijnlijk is het ook de bedoeling om de kinderen te laten janken zodat ze rest van de droevige stoet niet al te goed mee krijgen.
Direct na het kanon komt de prinsenwagen of hoe dat ding ook heetten mag. Rare naam ook, want ik heb nog nooit een prins erop gezien, alleen maar arme mannetjes met een hoedje op en nog armere vrouwtjes ernaast die mee moesten omdat de vrienden van manlief dat allemaal zouden doen. Zo ook op deze prinsenwagen weer deze volslagen armoe. Zoals je op bovenstaande foto ziet hebben ze het erg naar hun zin allemaal. Vooral de mevrouw rechtsonder…
Daarna komt de drumband. Voorop laten ze altijd een bejaarde met een stok lopen die ze het afgelopen jaar vertelt hebben dat ie erelid is geworden en nu voorop mag lopen. Althans, zo ziet het er wel uit. De arme man staat een beetje hulpeloos met z’n stok te zwaaien, precies uit de maat met de muziek. Wat ook niet zo gek is, omdat z’n gehoorapparaat op hol is geslagen van de herrie van de wagen voor ‘m. Heel sneu allemaal, ik kan het inmiddels al bijna niet meer aanzien…
Nou dan denk je dat van: “Nou, als het begin al zo droevig was zal het toch alleen maar leuker worden?”, maar nee! Het wordt nog erger. Omdat ze in Enschede blijkbaar weinig boeren met een echte tractor kunnen vinden hebben ze de dorpsgek op een speelgoedtractortje laten aanrukken. Dan denk je dat de beste man flink ineengekropen op dat dat ding zit om maar niet herkent te worden, maar nee, meneer is blij. Sterker nog, meneer is erg blij! Meneer lacht zich de hele dag een ongeluk en voelt zich de ubereindbaas van de carnavalsoptocht. Nou, we laten de man maar in die waan. Hoe dat eruit? Nou zo:
Daarna komt er een echte tractor met daar voorop ook wat je noemt echte spiekerboksen (een twents grapje, luidsprekers, boxen of speakers noem je ze ook wel). Of in ieder geval speakers die een enorm herrie te weeg kunnen brengen. De lui die voor zoiets lopen zullen zich wel spoedig bij Schoonenberg (“Wat leuk om te horen!’) hoorcomfort melden net als ons opperfossiel Willeke Alberti, want dit kan niet goed zijn.
Ook intressant is de constructie van speakers met daar boven een bakje met een stel hossende veestvarkens erin. Een godswonder dat het hele bakje inclusief speakers er niet af gekletterd is. Op onderstaande foto kun je zien hoe professioneel de boel aan elkaar geducktaped is. De man er recht eronder op de achtergrond ziet ook elk moment de boel in elkaar kletteren en duwt nog net z’n vrouw in veiligheid. Ep en Flep die ernaast zitten hebben niets door, die borrelen vrolijk door. Ernstig!
Daarna komt een loopgroepje van kinderen die onder dwang van een van de vaders (vrees ik) toch vooral door moeten lopen. Waarschijnlijk heeft ie ze gezegd dat er aan het einde van de optocht een enorme suikerspinnenkraam staat ofzo, anders doe je dit natuurlijk niet als weldenkend kind. Zoals je ziet hebben die kinderen er allemaal ook enorm veel lol in. Ik verdenk de ouders ervan dat ze hun kroost in zo’n pakje hebben gehezen en hebben gezegd: “Ja, loop maar mee, is leuk!” en ondertussen zitten ze zelf ergens in het cafe, blij dat ze een dag van het gespuis af zijn. Als de stoet voorbij trekt komen ze even naar buiten om een foto te maken van hun kroost in een weer een spuuglelijk pakje. Dat zijn dan van die foto’s die 20 jaar later nog steeds op elke verjaardag tevoorschijn komen om aan al het bezoek te laten zien. Ook mooi…
Nou en dan schiet het al mooi op met de optocht. Er komt nog weer een drumband voorbij, een sliert veel te dure auto’s van de een of andere dealer in Enschede. Daarna komen er nog een stel Duitsers met loopgroep en wagen, omdat de boel nog een beetje internationaal karakter te geven. “Kijk ons eens leuk zijn met de Duiters” lijkt de boodschap, terwijl er nog geen 300 meter verderop mensen op de markt de Duitsers weer terug naar Duitsland proberen te vloeken, omdat ze in de weg lopen en Duits praten.
Nou en dan loopt de optocht toch echt ten einde. Dat kun je in Enschede altijd goed zien, omdat ze direct aansluitend de veegploeg hebben rijden. Dat is heel slim, want die vegen dan gelijk de boel schoon zodat na een klein uurtje niets meer aan de optocht herinnert. Dat is ook goed, want het is inderdaad iets om gauw te vergeten, zo’n carnavalsoptocht in Enschede.
6 Comments
Leave a comment
Blog Categories
Kalender
Recente reacties
- Ruud Greven on Iets met computers
- Koen on Iets met computers
- Ruud Greven on Infobesitas
- Berend on Infobesitas
- Tobias on Infobesitas
[New Post] De treurnis van carnaval – http://blog.vanruud.nl/2011/03/05/de-tre...
via Twitoaster
@ruudgreven Prachtig stuk over carnaval.. K begrijp het ook nog niet.
via Twitoaster
@ruudgreven ga toch gewoon een keer naar brabant of limburg, voelen hoe het bedoeld is
via Twitoaster
@jannekedegraaff
Ben wel eens naar Oldenzaal geweest. Daar is het iig een stuk leuker dan in Enschede
via Twitoaster
@ruudgreven zal wel aan het % katholieken t.o.v. bevolking liggen
#kortdoordebochttweet, dat wel
via Twitoaster
@ruudgreven Haha hulde!!
leuk stukje 
jij bent verkleed als blogger vandaag? 
#doemaarnormaaldandoejealgekgenog ! Heerlijk 
via Twitoaster