Moment van bezinning

Zo…, zit je dan. Na twee dagen uitbundig kerst vieren is het wel tijd voor een moment van bezinning. Nu weet ik ook wel dat ik volgens sommigen daar twee dagen te laat mee ben, maar ja, te druk geweest met mezelf volproppen en gezellig doen. En tja, dan heb je dus geen tijd voor bezinning. Die komt na die tijd…

Eigenlijk wel ironisch he? Dat we ons met kerst altijd met z’n allen vol eten en soms tegen heug en meug gezellig doen, dat hoort er immers bij. Ik heb er wel eens zo’n “vreten voor afrika” gevoel bij. Maar ja, het was toch wel weer erg gezellig. Ik heb me de eerste dag tegoed gedaan aan een soepje, rollade, salade en ijs bij pa en ma en de tweede dag kwamen ze het net zo hard weer ophalen. De tweede dag bestond namelijk uit een hele middag gourmetten in villa Ruud, met pa, ma en de enige oma die nog over is. We hadden speciaal bedacht om dat hier te doen om ons onder het eten ook nog tegoed te doen aan het uitzicht. Helaas, er was weinig te zien door de mist.

Maar ik heb beide kerstdagen het einde van de middag of de avond gebruikt om voor de televisie te hangen. De eerste dag heb ik zowaar 1,5 uur lang Sissi uitgezeten, wat ik wel een hele prestatie vond. Na 27 jaar lang allerlei stukjes te hebben gezien (elke kerstdag weer) werd het wel eens tijd om eens het hele verhaal te zien. En eigenlijk was dat best leuk. Echter, wat nog veel leuker (of beter) was is de film Oorlogswinter die op eerste kerstdag werd uitgezonden. Dat er nog zulke juweeltjes gemaakt worden in Nederland is toch wel bemoedigend. Wat een geweldige film, zitten janken voor de tv. Zoooooo mooi!

De avond van de tweede kerstdag bestond uit het kijken naar boeren die vrouwen zoeken. Gelukkig wordt elke aflevering het vooroordeel over boeren weer heerlijk bevestigt. Ze zijn lomp, bot en sociaal niet altijd even handig. Maar ja, het blijft geweldig om naar te kijken. Er zitten ook dit jaar weer echte griezels bij, waar je zelf je ergste vijand niet naartoe zou sturen. Maar ja, blijkbaar zijn er dan toch nog vrouwen die daar iets in zien. Genieten! Daarna volgde nog ‘t Spaanse Schaep, een stukje enorme Hollandse burgerlijkheid, maar daardoor juist zo leuk. De avond werd echter weer afgesloten met toptelevisie, een interview met Herman Finkers.

Paul Witteman was helemaal afgereisd naar het verre Beuningen, de woonplaats van Herman Finkers. Nadat Herman hem begroette met de woorden “Welkom in het rustieke westen van Duitsland” begon het gesprek pas echt. De mensen die Finkers alleen maar kennen van de (oh zo leuke) flauwe grapjes uit zijn oudere shows zullen even moeilijk gekeken hebben. Het was namelijk een diepzinnig gesprek over leven, de dood, geloof, hoop en liefde. Kortom, de hele kerstgedachte zat erin. Het verhaal was aan elkaar geplakt aan de hand van liedjes uit zijn laatste show (Na de pauze) waar ie nu clips voor gemaakt heeft. Ik vond het een erg goed gesprek en heeft me zeker weer eens aan het denken gezet.

Al met al hebben de kerstdagen wel weer een soort leve-de-vrijheid gedachte bij me opgeroepen. Wij hebben hier en nu in Nederland de vrijheid om ons twee dagen vol te proppen en voor de tv te hangen. De film oorlogswinter liet zien dat dat ook wel eens anders is geweest en dat toen 15-jarige jongetjes ook enorm druk waren met hun beleving van goed en kwaad en zich zo ook in een oorlog mengde. Nu kunnen vijftienjarige jongetje bij wijze van spreke nog in de zandbak gaan zitten en hoeven zich niet druk te maken over dat soort dilemma’s. Het interview met Finkers heeft daarna toch ook wel weer extra aangetoond hoe vrij we zijn. Als je als cabaretier in Nederland het lumineuze idee hebt een kapel te bouwen in de kelder van je huis doe je dat gewoon. Dat hoef je in bepaalde delen van de wereld niet te proberen en een tijd geleden in Nederland ook niet…

De grootste wijsheid van de kerst was echter wel een uitspraak van Finkers: “Iets wat is verzonnen kan ineens bestaan”. Daarmee vat je de hele kerst samen wat mij betreft. De 40e symfonie van Beethoven is ook ooit verzonnen, maar bestaat nu toch echt. Misschien geld hetzelfde wel voor welke godsdienst dan ook. “Geloof is als leren praten” zei hij ook nog. Nog zo’n wijsheid, want we leren alle kinderen praten zodat ze niet zelf een taal hoeven te bedenken. Hetzelfde geld voor geloof, laten we kinderen in ieder geval vertellen dat het er is en dat iedereen mag geloven wat ie wil. Al met al vond ik dat wel mooie gedachten om over te houden aan deze kerst. Het was gezellig. Ik ga uitbuiken, tot ziens!

2 Comments

• 
  ruudgreven 27-12-2010 at 10:41

  [New Post] Moment van bezinning – http://blog.vanruud.nl/2010/12/27/moment...
  via Twitoaster

  Reply
• 
  Ruurd 03-01-2011 at 12:49

  Ruud for president!!!!!oneone111

  Reply