21ste eeuws volksvermaek

Op 2 mei 2010 is er geschiedenis geschreven in Twente. Voor het eerst sinds z’n bestaan is FC Twente landskampioen geworden en tja, dat moet gevierd worden! Een verslag in woord en (video)beeld van uw favoriete blogger:

Zondagochtend werd ik wakker rond een uurtje of 9:00 en voelde, net als de rest van Twente, een lichte spanning voor wat er komen ging die dag. Rond half elf ben ik maar eens even de stad in gelopen en was verbaasd over wat ze hadden opgetuigd in een nacht en een ochtend. Niet normaal! Er stond een joekel van een scherm klaar op het Van Heekplein en op de Oude Markt stonden 3 iets kleinere schermen. Verder stond het centrum vol met drink- en eettentjes. Ook stonden er toch zeker honderden urinoirs en chemische toiletten klaar. Hier stond wat te gebeuren, dat kon je zo zien…

Nou, en toen begon het grote wachten. Langzaamaan zag ik vanuit m’n huisje de nodige supporters richting stad lopen en ondertussen zat ik non-stop de buienradar te checken. De buien leken een beetje te wijken voor Enschede, terwijl Amsterdam de volle laag kreeg. Ik zag dat maar gelijk als voorteken… De parkeerplaats voor de deur bleef opvallend leeg dus ik vermoede dat mensen inderdaad het “kom niet met de auto” advies hadden opgevolgd. Via Twitter bekeek ik hoe de oude markt en het van Heekplein erbij stonden. Heerlijk he, zo’n digitale wereld?

Rond 13:30, een uur voor de wedstrijd, had ik maar eens gemeend ook naar buiten te moeten te gaan. Op weg naar de oude markt kwam ik al het nodige volk tegen en een eindje voor de oude markt stonden mensen vlaggetjes uit te delen. Eenmaal op de oude markt gekomen zag ik dat het aardig vol was. Aan de achterkant bij Van Der Poel en bijvoorbeeld bij de Jacobuskerk kon je nog een beetje fatsoenlijk staan, maar midden op het plein stond het proppie vol. De sfeer zat er goed in, heb even gezellig meegeblerht met de nodige voetballiedjes en rondgekeken of ik bekenden zag. Uiteindelijk 1 bekende gezien, maar verder niet.

Daarna maar eens een poging te bellen met een vriend waarmee ik had afgesproken dat ik wel zou bellen als ik niemand kon vinden. En tja, dat lukte dus niet erg. Die hele oude markt stond natuurlijk vol met internettende, smsende en bellende mensen. Het netwerk was compleet overbelast. Dus dacht ik, ik loop richting van Heekplein, omdat ik gehoord had dat ie daar zou zijn en toen zag ik dat iedereen die de Oude Markt op wilde werd tegengehouden door de sterke arm en dat je, als je er eenmaal af was, er niet meer op kwam. Maar ja, na een halfuur proberen te bellen kwam ik er toch doorheen en hoorde ik dat ik hen op het Van Heekplein kon vinden en ook nog waar zo ongeveer.

Nou, toen dus maar van de Oude Markt afgegaan op weg naar het Van Heekplein. De wedstrijd was nog niet eens begonnen, maar ook daar hingen ze er al met de benen uit. Met een beetje beleid en her en der een ferme schouderduw kwam ik uiteindelijk waar ik wilde zijn en trof daar inderdaad die vriend van me (met aanhang). Nou, daar stonden we dan, als non-voetbal-kenners te schreeuwen en te krijsen voor “ons cluppie”. Nog nooit zo’n feest meegemaakt. De eerste grote ontlading kwam toen er een rode kaart viel bij NAC Breda, het dak ging er toen al bijna af. Nog geen minuutje later viel dan ook het eerste doelpunt en het plein was compleet buiten zinnen. Springen, schreeuwen, janken of met je beschonken kop iets schreeuwen als “Helemaal niets in Amsterdam”. Alles kon! Complete gekte. Ondertussen was het weer ook nog redelijk, klein beetje miezerregen.

Nou, en toen begon te tweede helft. En gelijk met die tweede helft brak ook de hemel open, want er kwam een enorme bak water naar beneden. Maar ja, we laten ons cluppie natuurlijk niet niet in de steek en dus bleef iedereen gewoon staan. Wel humor was het idiote geschreeuw zodra iemand het in z’n hoofd haalde een paraplu open te klappen, want dan kon de rest die daarachter stond weinig meer zien. De sfeer was echt geweldig… Er werd lachend gereageerd op de schreeuwende paraplugast en ook hijzelf kon er later wel hartelijk om lachen… Nou en toen de 2-0, ongeveer 20 minuutjes voor het einde. Dit kon niet meer misgaan toch? En inderdaad, het ging niet meer mis! Rond 16:15 ontplofde het plein toen het eindsignaal kwam. En niet alleen het van Heekplein, ook de Oude Markt en de rest van het centrum. Sterker nog, heel Enschede ontplofde en ook de rest van Twente. Een complete gekte brak los! De media smulden ervan en zaten er bovenop. Kijk die nuchtere Twentenaren eens, helemaal losgeslagen!

Maar de gekte ging door, net als de regen. ‘s avonds rond een uurtje of zeven ben ik nog even de stad ingelopen. Het was 1 grote modderpoel, een combinatie van bier, bekertjes, karton, papieren, confetti en weet ik ‘t wat allemaal. en daarop stonden mensen nog steeds te feesten. Knetterharde muziek erbij en toch nog redelijk wat volk dat behoorlijk uit z’n plaat ging op een of andere foute hardcore boenk-boenk plaat.

En dan dacht je, van nou, dit is het, het ultieme kampioensgevoel, compleet uit je plaat op de markt, beschonken van de fiets af rollen, dat soort dingen. Maar nee, dat is Twente nog niet gek genoeg. Toen ik rond een uur of acht weer thuis op de bank zat kwamen de eerste berichten over een overvolle A1 en A35 binnen. Duizenden supporters stonden op de rijbaan met vuurwerk, vlaggen en weet ik ‘t wat allemaal. Helemaal uitzinnig van vreugde hun cluppie op te wachten. Spelers reden het laatste stuk in een open bus over de snelweg. Stapten af en toe uit en renden langs de toegestroomde fans (en dat allemaal op de snelweg). De bruggen bij Markelo en Enter stonden vol met een rode mensenmassa. Helemaal losgeslagen, wat een feest!

Goed en toen aan het einde van de avond kwamen de statistieken: 40.000 man op de been geweest in Enschede, kleine 20 aanhoudingen en een paar verwondinkjes. Zo kan het dus ook, volksfeest in Twente. Het was een mooie dag….