Into the wild
Daar zit je dan, om kwart over elf ‘s avonds achter je toetsenbord… 5 minuten geleden was de film “Into the wild” afgelopen, die had ik om kwart voor negen maar eens aangezet. Hij stond al een tijdje op m’n todo-lijstje, maar het was er nooit van gekomen….
Ik ben ook niet zo heel erg van de films, veel films trekken mij niet en ik heb soms moeite om anderhalf uur geboeid te gaan zitten kijken. Bij Into The Wild was dat anders. Om 20:45 ging ie aan en om 23:15 was de eindtune afgelopen en sprong ineens m’n Apple TV menu er weer voor. Ietwat gedesillusioneerd keek ik op? Wat? Al 23:15? Zelden heeft een film me zo meegesleept… Op het moment dat ik dit typ zit ik nog een beetje half/half met m’n gedachten in de film.
In to the wild gaat over Chris. Chris is afgestudeerd, heeft de potentie om heel wat te bereiken in het leven, maar doet dat niet. Pa en ma pushen Chris enorm om maar carriere te maken en geld te verdienen. Chris gelooft niet in carriere en geld. Chris gelooft in de natuur, de wereld om hem heen. Uiteindelijk loopt hij weg, hij wil naar Alaska…. Om te beginnen begint hij een nieuw leven. Hij noemt zichzelf vanaf dan ook Alexander Supertramp en begint z’n reis.
De film is geweldig mooi. Prachtige beelden en vooral ook goeie muziek. Je leeft helemaal mee met Chris en ik heb bijna tot tranen geroerd zitten kijken. Hoe hij bevriend raakt met een stel hippies, hoe hij een koe slacht (om op te gaan eten) om er vervolgens achter te komen dat het beest binnen een paar uur helemaal vol met maden zit. Af en toe komt er een voice over van zijn zus voorbij die verteld hoe erg ze hem mist en dat zelfs zijn ouders, die in scheiding lagen, tegenwoordig weer dichter bij elkaar zijn gekomen. Ze hopen dat ie terug komt. Erg aangrijpend allemaal.
Aan het eind van de film gaat Chris dood. Hij verhongerd en streft in “zijn” bus, into the wild. Tja en dan komt die eindtune… Prachtige muziek erbij en een stukje tekst over Chris en dat het een waargebeurd verhaal was… Ergens wist ik dat al wel, maar als je dat na alles gezien te hebben ineens leest grijpt het toch wat meer aan. Tja, en dan kruip je achter je toetsenbord en typ je een wat melancholische blog in elkaar. Het moest gewoon even… Even een verhaaltje van me afschrijven hierover…
Ik ga nog even een biertje drinken en de muziek van Into The Wild downloaden. (De website is overigens ook een aanrader). Ook geef ik de kat nog een extra knuffel en dan ga ik slapen, heerlijk dromend over alles en niets, om morgen weer vrolijk wakker te worden en gewoon m’n dagelijkse ding te doen. Tot morgen!
Ben ook niet zo van de films, maar deze ook gezien. inderdaad een mooie film! Muziek is van Eddie Vedder (leadzanger Pearl Jam). Heb die CD hier (al voordat ik wist dat ie bij een film hoorde), ook los is dat erg mooi!
“hoe hij een koe slacht”.. misschien moet je de film dan nog maar een keer kijken.
Een eland lijkt niet eens op een koe, nerd.