Leuke ideetje van de onderwijsraad
De onderwijsraad had van de week weer eens een leuk ideetje! Laten we leraren laten beoordelen door hun leerlingen (of in ons geval, studenten). Ook hadden ze bedacht dat vooral tijdschrijven toch ook wel heel belangrijk was. Immers, die docenten doen natuurlijk ook verder de hele dag niks…, dus die kunnen best wat harder werken. Dat willen ze bereiken door de hoogte van het salaris te koppelen aan je tijdsbesteding en de beoordeling van je leerlingen. Nou, als dat geen goed idee is!
Geweldig toch? Zeker dat tijdschrijven is van essentieel belang. Menig docent heeft gewoon een lesrooster waarop staat waar hij of zij op elk moment te vinden is en welk vak hij daar geeft. Bovendien krijg hij meestal al een vaste standaard hoeveelheid voorbereidingstijd (als ie die al krijgt) en die maakt hij ook meestal netjes. Maar uiteraard vind de onderwijsraad het zinvol om onze goeie tijd aan tijdschrijven te besteden, in plaats van eens te kijken waar iedereen nou eigenlijk zijn tijd aan kwijt is.
Het tweede punt is zowaar nog absurder: Het beoordelen van je functioneren door leerlingen (of studenten). Nu doen ze dat bij mij op het werk ook al in grote mate en op zich vind ik dat ook goed, maar om nou rechtstreeks mijn salaris te koppelen aan hoe lief, leuk en aardig studenten mij wel niet vinden gaat wel wat ver. Hele leuke, lieve, fijne, gezellige en prettige leraren die weinig presteren kunnen dan een vorstelijk salaris binnenslepen. Bovendien krijg je natuurlijk gegarandeerd een geheel objectief oordeel over het functioneren van een docent. Scholieren of studenten zullen uiteraard niet zomaar iemand die ze toevallig aardig vinden een hoger oordeel geven.
Ik dacht, kom laten we het eens proberen en gooide de volgende zin op Twitter (waarbij aangenomen mag worden dat ik op de hoogte ben van het feit dat studenten mijn berichten lezen):
Onderwijsraad heeft weer eens een ideetje: Goede leraren meer geld geven dan slechte. Juist ja en hoe gaan we dat meten?
En als antwoord kreeg ik vrijwel gelijk:
je mag ons voor wp wel hogere cijfers geven, krijg je vanzelf een hoger gemiddelde als andere leraren
Waarop ik dan weer zeg: (En ja, het was al laat en Twitter moet je ook weer niet al te serieus nemen)
Als mijn salaris recht evenredig was met de cijfers die ik gaf hadden jullie allemaal een 10
En hij antwoord vervolgens:
haha, ik bedoel maar, we willen je best helpen “Goede leraar” te worden, is een win win situatie
Kortom, kat-in-het-bakkie! Ik wordt een goede leraar! Gaan we doen…. Of zou een goede leraar misschien toch iets meer eisen moeten voldoen dan aan het geven van tienen? Zou ie misschien ook nog enigszins fatsoenlijk les moeten kunnen geven? Oooh wacht, natuurlijk niet, dat is tegenwoordig helemaal niet meer belangrijk. Of toch?
Ruikt naar Saxion-bureaucratie. Kan me niet aan de indruk ontrekken dat het geheel geleid wordt door medewerkers met een linkse politieke voorkeur. maarja, wie ben ik om dat te zeggen hè..