De schaduw van de wind

Zoals jullie ongetwijfeld weten leest jullie favoriete blogger wel eens zo af en toe een boek. Het heeft even geduurd, maar sinds vorige week heb ik weer eens een boek uitgelezen. Dat was “De schaduw van de wind” van Carlos Ruiz Zafon. Dat was een geweldig boek zeg! Ik ben niet zo’n hele boekenwurm, maar deze vond ik toch wel erg goed. In het kort kwam het hier op neer (nee, geen spoilers ) :
Daniel Sempere is de hoofdpersoon uit het boek. Hij woont in Barcelona in de jaren 40 van de vorige eeuw en dat is niet bepaald een prettige periode. Hij wordt als 12 jarige jongen meegenomen door zijn vader naar een geheime plek. Deze geheime plek is het kerkhof der vergeten boeken, hier liggen boeken opgeslagen die men allang vergeten is. Diep weggestopt om zo bewaard te blijven. Het is een gebruik dat als je er komt dat je een boek uitzoekt wat je adopteerd. Dit boek zul je altijd bij je houden en zorgen dat het niet verdwijnt. Daniel mag een boek uitzoeken en kiest “De schaduw van de wind” geschreven door ene Julian Carax. Voordat ze naar binnen gingen in het kerkhof sprak Daniel z’n vader de volgende woorden tegen hem:

“(…) wat je vandaag zult zien mag je aan niemand vertellen. Aan niemand.” “Zelfs niet aan mama?” informeert de jongen met gedempte stem. Zijn vader zucht, terwijl hij zich verschanst achter het trieste glimlachje dat hem als een schaduw door het leven volgt. “Natuurlijk wel”, antwoordt hij. “Voor haar hebben we geen geheimen. Haar kun je alles vertellen.”

Hiermee is de toon gezet. Toch is Daniel benieuwd naar wie nu die Julian Carax was en gaat op onderzoek uit. Hierdoor raakt hij uiteindelijk in allerlei zaken verwikkeld waar ie beter niet in had kunnen zitten . Je proeft de hele sfeer van die jaren zo goed in het boek. Het oude barcelona, corruptie (bij de politie bijvoorbeeld), verraad, bedreigingen, liefde, haat, alles zit erin. In het begin moet het verhaal even op gang komen, maar als het dan op gang is gaat het ook behoorlijk snel van de ene gebeurtenis naar de andere.

Aan het eind volgt nog een stukje over het leven van Daniel jaren later. Een leuk detail is dat het boek begint en eindigt met bovenstaande zinnetje. In het begin is het de vader van Daniel die dag zegt, aan het eind loopt Daniel met zijn zoon weer naar het kerkhof der vergeten boeken en is het cirkeltje weer rond.

Al met al een heel avontuur en erg goed geschreven! Hij heeft weer nieuw boek “Het spel van de Engel”, maar dat is me nog iets te duur (25 euro). Dit boek had ik voor een tientje te pakken bij V&D destijds. Even afwachten dus tot die ook in de budgetbak komt te liggen, heb ik weer wat te doen…