Op de grote stille heide

Vandaag op pad geweest naar het (bijna altijd zonnige) Elst, vlakbij Rhenen. Op bezoek bij m’n broer en schoonzus. Het weer was niet al te fantastisch, maar toch moest er even een flinke wandeling gemaakt worden met het drietal honden wat we bij elkaar hadden. Terwijl ik dit opschrijf schiet me een liedje van Brigitte Kaandorp te binnen over een grote stille heide…., ja daar ben ik overigens van de week ook nog geweest. Kaandorp is echt super en ik heb me kostelijk vermaakt.

Een kleine impressie van vanmiddag (hoera voor de iPhone en Twitter). Met bijbehorende kaandorp liedje:

Op de grote stille heide loopt zij samen met haar hond
En zij is de weg verloren en zij heeft geen plattegrond
Eigenlijk is ze nog nooit zover geweest
Eigenlijk zou ze vanavond naar een feest
‘t Is stil op de heide
Zo stil op de heide

De heide …

Als de laatste zonnestralen haar verlaten wordt zij bang
Want zij kent wel de verhalen, ;’t gaat nog goed maar voor hoe lang ?
Kijk daar heb je de eerste enge vent
In zijn hand reeds het willig segment
‘t Is stil op de heide
Zo stil op de heide
De heide …

Tja, hier valt dus niet te ontkomen, ook de hond verroert geen poot
Ach was zij maar thuis gebleven, of op school of anders dood
En de man nadert grijnzend stap voor stap
Dan neemt plotseling de hond een vreemde hap
Kijk dus uit voor meisjes
Met honden op de heide
De heide …