Vuurwerkramp, 8 jaar later…

Morgen is het precies 8 jaar geleden dat Enschede werd getroffen door de vuurwerkramp. Gelukkig heb ik het toendertijd niet van heel dichtbij meegemaakt, tenminste in die zin dat ik verder niemand ken ofzo die er echt onder geleden hebben. Maar ja, toch denk je elk jaar rond deze tijd er wel weer even aan. Ik woonde destijds hemelsbreed zo’n 4,5 km van de plek af.

Altijd al benieuwd hoe uw favoriete blogger die dag beleefd heeft? Hieronder het verhaal:

Ik weet nog precies wat ik deed die 13e mei in het jaar 2000 . Het was goed weer en ik was net even samen met mijn vader een rondje gaan lopen met de hond. Dat was tegen 15:15 uur en we hoorden in de verte wat gerommel. “Het lijkt wel vuurwerk” zeiden we nog, maar we vonden dat wel een beetje raar zo ‘s middags. Eenmaal thuisgekomen ging ik zoals wel vaker naar zolder een beetje computeren. Om 15:34 (ja, dat heb ik even opgezocht ) hoorde ik ineens een harde knal en schrok me kapot. Ik ben naar het zolderraam gelopen om te kijken of er iets te zien was. Vlak daarna zag ik een soort paddestoel wolk boven de bomen uit komen: Kortom, da’s niet goed!

Toen liep ik snel naar beneden om vanuit de tuin of straat eens even te gaan kijken wat er aan de hand was. Ik liep net de woonkamer in en toen hoorde ik een 2e, nog veel hardere explosie. Ik weet nog dat ik zag dat door de drukgolf van de knal de vliegenlammelen, die voor de openstaande deur hingen, de kamer in vlogen tot tegen het plafond (en ja, we woonden echt 4,5 km weg, kun je nagaan hoe hard die klap was…). Ik liep samen met mijn ouders en broer de tuin in en we zagen na de witte paddestoel die omhoog was gekomen een heleboel zwarte rook in paddestoel vorm omhoog komen. Op dat moment hadden we door dat het goed mis was en er spookte vanalles door mijn hoofd: “Zijn het die benzine depots bij de haven?, is het een vliegtuig dat neerstort? Een bom?”.

Daarna zijn we de straat opgelopen. De hele straat stond met open mond naar boven te kijken en eigenlijk niemand wist wat er precies loos was. We hoorden zo langszaam allerlei ambulances en brandweerwagens langskomen. Dit ging eigenlijk uren achter elkaar door, hulpverlening kwam veel via de snelweg en die liep redelijk in de buurt bij ons. Ook hoorde je sirenes die je nog nooit gehoord had. Dat bleken achteraf duitse ambulances en brandweerwagens. Die klinken net anders dan nederlandse… Toen eenmaal doordrong dat er behoorlijk wat loos was hebben we maar eens de radio en tv aangezet. Er was op nog geen 1 zender nieuws te horen hierover. We hebben nog even geprobeerd te bellen met mijn oma en oom en tante, maar dit bleek niet mogelijk. Toen we later nog even op straat kwamen zagen we dat een overbuurman iemand aan de telefoon had op zijn mobielte. Hij wist te vertellen dat er een vuurwerkfabriek ontploft was. Hij wist ook nog exact te vertellen waar het was, omdat z’n eigen bedrijf er vlakbij zat. Vlak daarna was mobiel telefoonverkeer ook helemaal niet meer mogelijk.

Daarna hebben we nog tv zitten kijken en pas na een heel tijdje kwam er wat op televisie. TV Oost begon op de radio ook verslag te doen. Er was heel veel verwarring. Ik heb toen verder die dag voor radio en tv gezeten. Op Radio oost was een huilende verslaggever te horen die vertelde dat het echt verschrikkelijk was, het was complete paniek en er was heel veel onduidelijkheid over het hoe en wat. Men sprak zelfs over duizenden doden, er was totaal geen overzicht, want er was natuurlijk nog heel veel brand en rook. De verslaggever vertelde elke keer dat ze nog verder achteruit moesten. Hij stond al bijna in lonneker. Om 20 uur was de paniek compleet want toen kwam het bericht dat er tanks met amonia oid op knappen stonden bij de Grolsch. Als dat zou gebeuren was de ramp niet te overzien (Achteraf is gezegd dat dan iedereen binnen een straal van 5 km waarschijnlijk dood zou zijn).

Naarmate de avond vorderde werd er steeds meer duidelijk dat het een hele grote ramp betrof, slachtofferaantallen waren er nog niet. Wel werd er vanalles verteld over de hulpverlening. Er waren noodhospitalen in de hele stad: In miracle planet, in het van heekpark en op nog veel meer plekken. Er werd materiaal van de vliegbasis twente ingezet (brandweerwagens, zendapparatuur, medische middelen, etc). Ondertussen hoorden wij nog steeds sirenes die af en aan gingen en zagen we in de verte allerlei helicopters e.d. vliegen.

Toen ik rond 0:30 naar bed ging stonk het heel erg buiten en ook in huis. De volgende ochtend was ik alweer heel vroeg wakker en heb ik de tv gelijk aangezet. Er was nog weinig meer duidelijk. Wel werd iedereen afgeraden naar Enschede te komen. Het bleek dat Enschede helemaal was afgesloten voor buitenstaanders. Een ieder die op de snelweg de afrit Enschede nam werd gelijk rechtsomkeert gestuurd. Het was die dag moederdag en wij reden naar mijn oma toe. We zagen dat ook op de haaksbergerstraat iedereen werd gecontroleerd die Enschede in wilde. Ondertussen was ook de ME en het leger ingezet en verliep de hulpverlening in volle gang. ‘s middags zijn we even richting rampgebied gefietst, maar ook daar werden we op ruime afstand al tegen gehouden. Er was al bijna rond het hele gebied een hek gezet om ramptoeristen en plunderaars buiten te houden. We zagen nog net hoe een lijkwagen het hek uit kwam rijden…

Een paar dagen later begonnen voor mij de eindexamens. Ik weet nog dat ik daar eigenlijk de aandacht helemaal niet bij had. Terwijl ik toch eigenlijk ook niet mensen ben verloren oid bij die ramp, maar toch… Ik heb ‘t eindexamen uiteindelijk gehaald met niet al te beste cijfers…

Zo, dat was de langste post op mijn blog tot nu toe geloof ik.

Comments are closed.